Het moederbrein

Op het moment dat je je kleintje in je armen hebt, verandert je leven voor altijd. Hoe cliché dat ook klinkt, het is echt waar. En niet alleen omdat er nu een klein mensje is om in leven te houden die in wezen je nieuwe baas is, maar omdat ook je hersenen behoorlijk gekke veranderingen doormaken.

Deze herbedrading van de hersenen kan de liefde verklaren die uit het niets opbloeit en ook waarom er plotseling onzekerheid, woede, paniek en irrationele angsten opduiken. Het kan je perspectief en focus ook totaal omgooien! Het moederschap is dan ook een diepgaande transformatieve reis.

De geboorte van een moeder is een soort van psychologische bigbang en gaat gepaard met soortgelijke hormonale en identiteitsovergangen als naar de adolescentie EN de overgang, en toch wordt dit natuurlijke proces vaak tot zwijgen gebracht door schaamte of zelfs verkeerd gediagnosticeerd als postpartumdepressie. Er is zelfs een naam voor: matrescentie.

Nu ik zelf in de pre-overgang zit kan ik me zo relateren met het gevoel van het prille moederschap, het is zo overeenkomstig! Het komt op ons af als een trein – een gierende expressie van hormonen, verstoorde slaappatronen, veranderingen in lichaam en identiteit, en een heleboel onverklaarbaar gehuil.

Het hechtende hormoon oxytocine giert door je lichaam en je raakt gehecht aan je baby op het meest basale cellulaire niveau. Maar omdat je ook nog steeds een mens bent, sturen je hersenen en lichaam je ook nog steeds de gebruikelijke aanwijzingen om voor jezelf te zorgen: om te slapen, om te eten, om naar het toilet te gaan. Om nog maar te zwijgen van sporten, seks hebben, socialiseren, je professionele, spirituele en intellectuele leven voortzetten en je relatie onderhouden. Alles bij elkaar is dat nogal wat!

Veel nieuwe moeders hebben daarom het gevoel dat ze in een duw- en trekkracht zitten, een emotioneel touwtrekken, terwijl ze proberen uit te vinden hoe ze tegelijkertijd voor zichzelf en de behoeften van hun baby kunnen zorgen.

In plaats van het gevoel te hebben dat er “iets mis is met hen”, laten we moeders aanmoedigen om openlijker met elkaar te spreken, zodat de prachtige rommelige uitdagingen en vreugden van de matrescentie net zo geaccepteerd zijn in onze cultuur als de ups en downs van de adolescentie.

Mocht je de serie The Letdown op Netflix nog niet hebben ontdekt, deze serie laat je precies zien waar ik het hier allemaal over heb! Het is een hilarische niets schuwende comedy waardoor zo geweldig herkenbaar is!

We tasten nog in het duister of het de ervaring is die de hersenen veranderen, of de hersenen die de ervaring veranderen. Hoewel het onduidelijk blijft waarom de hersenen precies groeien, zeggen de onderzoekers dat het mogelijk is dat de toename van hormonen – waaronder oestrogeen, oxytocine en prolactine – hierbij een rol spelen en dat dit wel twee jaar of langer kan duren!

Menarche, Matresence en Perimenopause worden gezien als een verschuiving naar een andere fase van het leven, een die rijk kan zijn aan inzicht als we tenminste stilstaan en aandacht eraan besteden. “Als we geen aandacht besteden aan de psychologie, missen we een kans om (eerdere) ervaringen te reframen.

Meer weten?

De Leidse hersenonderzoeker Elseline Hoekzema bewees met haar onderzoek dat de hersenen van moeders echt ingrijpend veranderen tijdens de zwangerschap en volgens neuro-endocrinoloog Peter Bos komen ook vaders er niet onderuit: het zorgbrein wordt geactiveerd. 

Kijk naar de aflevering van Het moederbrein op NPO1

Boekentip:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *